Türkiye İşçi Sendikaları Konfederasyonu (TÜRK-İŞ), çalışanların geçim koşullarını ve temel ihtiyaç maddelerindeki fiyat artışlarının aile bütçesine yansımalarını ortaya koyan Şubat 2026 araştırmasının sonuçlarını yayımladı. Açıklanan verilere göre, dört kişilik bir ailenin Açlık Sınırı 32 bin TL’yi geçerken, yoksulluk sınırı 105 bin TL barajını aştı.
Dört Kişilik Ailenin Gıda Harcaması 32.365 TL
TÜRK-İŞ’in Ankara’da yaşayan dört kişilik bir aile üzerinden yaptığı hesaplamalara göre, sağlıklı, dengeli ve yeterli beslenebilmek için yapılması gereken aylık asgari gıda harcaması tutarı (açlık sınırı) Şubat 2026 itibarıyla 32.365,44 TL‘ye yükseldi.
Aile bireylerinin sağlıklı beslenmesi için yapılması gereken aylık gıda harcamalarının yaş ve cinsiyete göre dağılımı şu şekilde gerçekleşti:
-
Yetişkin erkek için gıda harcaması: 9.678,85 TL.
-
Yetişkin kadın için gıda harcaması: 7.898,56 TL.
-
15-19 yaş grubu çocuk için gıda harcaması: 9.566,35 TL.
-
4-6 yaş grubu çocuk için gıda harcaması: 5.221,68 TL.
Bekar Bir Çalışanın Yaşama Maliyeti 41.900 TL’ye Dayandı
Gıda harcamasının yanı sıra giyim, konut (kira, elektrik, su, yakıt), ulaşım, eğitim, sağlık ve benzeri zorunlu ihtiyaçları kapsayan yoksulluk sınırı, Şubat ayında 105.424,90 TL olarak hesaplandı. Ailesi olmayan, bekâr bir çalışanın aylık yaşama maliyeti ise 41.899,77 TL‘ye ulaştı.
Mutfak Enflasyonunda Yükseliş Sürüyor
TÜRK-İŞ verileri, gıda fiyatlarındaki artışın (mutfak enflasyonu) hız kesmeden devam ettiğini gösteriyor. Konfederasyonun araştırmasında yer alan verilere göre mutfak enflasyonundaki değişim oranları şöyledir:
-
Bir önceki aya göre değişim oranı: %3,65.
-
Bir önceki yılın Aralık ayına (iki aylık döneme) göre değişim oranı: %7,37.
-
Son on iki ay itibarıyla değişim oranı: %38,76.
-
On iki aylık ortalamalara göre değişim oranı: %39,43.
Sağlıkhaberi.net Yorumu: Sağlık Çalışanlarının Ekonomik Çıkmazı
TÜRK-İŞ’in açıkladığı 105.424 TL’lik yoksulluk sınırı, Türkiye’deki ücretli çalışanların büyük bir çoğunluğu gibi sağlık profesyonellerinin de ekonomik gerçekliğini acı bir şekilde yüzümüze çarpıyor. Bugün kamuda görev yapan uzman bir hemşirenin veya sağlık teknikerinin taban maaşı ve teşvik ödemeleri toplandığında dahi, bekâr bir çalışanın yaşama maliyeti olan 41.899 TL bandına ancak ulaşabilmekte veya bu sınırın altında kalmaktadır.
Dört kişilik bir ailenin sadece mutfak masrafının (açlık sınırının) 32 bin TL’yi aştığı bir senaryoda, sağlık çalışanları barınma, ulaşım ve eğitim gibi temel ihtiyaçlarını karşılayabilmek için giderek daha fazla nöbet tutmaya veya fazla mesai yapmaya mecbur kalmaktadır. Uzun nöbet saatlerinin üzerine eklenen bu “geçim kaygısı”, sahadaki tükenmişlik sendromunu tetikleyen en büyük unsurlardan biridir. Nitelikli ve sürdürülebilir bir sağlık hizmeti sunumu için, sağlık emekçilerinin yoksulluk sınırının altında ezilmesini engelleyecek, gerçek enflasyon rakamlarıyla uyumlu kalıcı iyileştirmelere ihtiyaç vardır.
